Savaşın iyisi, temizi ve kutsalı olmaz. Savaş kötüdür, insanlığa ve yerküremiz üzerinde bulunan canlı ve cansız varlıkların tümüne karşı suçtur. Atatürk; “Şu veya bu sebepler için milleti savaşa sürüklemek taraftarı değilim. Savaş, zorunlu ve hayati olmalıdır. Öldüreceğiz diyenlere karşı ölmeyeceğiz diye savaşa girebiliriz. Ancak ulusun hayatı tehlikeye girmedikçe savaş cinayettir” demişti. Kurtuluş Savaşı, böyle bir savaştı bizim için. İşte bu nedenle Atatürk; “Yurtta barış, dünyada barış” ilkesini manevi mirası olarak bizlere bıraktı.

Rusya’nın Ukrayna’da başlattığı askeri operasyonun 34’üncü gününde taraflar İstanbul’da buluştu. Keşke, barış adına hiç değilse ateşkesi sağlamak mümkün olabilseydi ama ne yazık ki tahmin ettiğimiz gibi oldu ve savaş durdurulamadı. Büyük resme bakıldığında; Ukrayna ateşkes istiyor, Rusya istemiyor gibi görünüyor. Çünkü Rusya, başlangıçta belirlediği siyasi hedeflerin gerektirdiği askeri hedefleri ele geçirmeye çalışıyor ve başlangıçta yaptığı planların çok gerisinde, bu nedenle de siyasi hedeflerine ulaşabildiği bir barıştan yana. Siyasi hedefleri ise güvenlik endişelerinin

Rusya’nın Ukrayna’da başlattığı askeri operasyonun 34’üncü günündeyiz. İlk bakışta görünen durum; Rusya’nın zorda olduğu, harekâtın planladıkları gibi gitmediği ve bu yüzden de planlarında devamlı değişiklik yapmak zorunda kaldıklarıdır. Ruslar, Zelenski’nin en geç bir hafta içinde düşeceğini değerlendirmişlerdi ama bu bir yanılgıydı. Ukrayna, halen sürdürdüğü Beşinci Nesil Savaşa iyi hazırlanmış, daha doğrusu hazırlanması sağlanmıştı. Bu yüzden, sınırlardan giren Rus ordusuna karşı başlangıçta bir savunma cephesi bile kurmadılar. Rusların bunu öngörmeleri gerekirdi! Demek ki;

Haklıyken haksız duruma düşmenin ne demek olduğunu Ukrayna’da bir defa daha görüyoruz. Rusya’nın NATO’nun doğuya doğru genişlemesini güvenlik endişesi olarak tanımlaması ve özellikle Ukrayna ve Gürcistan’ın NATO’ya alınmasını kırmızı çizgi olarak belirlemesi kabul edilebilir ve haklı bir tavırdı. ABD’nin Ukrayna ve Gürcistan’ı NATO’ya dahil etme isteğinin Rusya ile sorun yaratacağını ve Avrupa’nın güvenliği açısından sakıncalı olacağını gören Almanya ve Fransa ise 2008 NATO Bükreş Zirvesi’nde o ülkelerin üyeliğe giden yollarını engellemişti. Ama

Rusya’nın 24 Şubat 2022’de Ukrayna’ya karşı başlattığı askeri operasyon Türkiye’de her konuda olduğu gibi büyük bir ayrışmaya ve kutuplaşmaya neden oldu. Ayrışmanın belirgin kriterleri ise genellikle sahip olunan ideoloji, dünya görüşü, etnik, dinsel ve mezhepsel alt kimlik, geçmiş, bilgi seviyesi, duygusal yapısı, çıkar ilişkileri ve iktidara yakınlık durumuna göre değişmektedir. Bu kriterlerin egemen olduğu bakış açısı ile insanlarımız birbirini Rusya’cı, Amerika’cı, Ukrayna’cı, Küreselci, Çin’ci olmakla suçluyor. Allah’tan hiç kimse, hiç değilse şimdilik

Bu köşeyi okuyanlar ve ekranlarda Ukrayna krizi ile ilgili değerlendirmelerimi izleyenler iyi bilirler; en başından itibaren ABD’nin Rusya ile sıcak savaş planlamadığını, Ukrayna için savaşmayacağını, uzun soluklu bir yıpratma, ekonomik olarak çökertme ve sonuç olarak Rusya’nın mücadeleye devam azim ve iradesini yıkma peşinde olduğunu söylemiştim. Ukrayna Savaşı; ABD’nin tek kutuplu küresel düzenini korumak için Rusya’ya ve Çin’e karşı sürdürdüğü İkinci Soğuk Savaş içinde sadece bir hamle. Hatta ABD’nin Ukrayna’da, 1979-1988 yılları arasında

Zelenski, dün (4 Mart 2022) düzenlediği basın toplantısında Ukrayna’nın tüm hava sahasının Rusya’ya karşı uçuşa yasak bölge ilan edilmesi isteğini yineledi. Böyle bir girişim hiç şüphe yok ki önce Rusya-ABD savaşına, sonra Türkiye’yi de içine katacak şekilde Rusya-NATO savaşına ve sonuç olarak Üçüncü Dünya Savaşı’na evirilir. Böyle bir savaş, ister istemez nükleer silah kullanma eşiğine ulaşır. Bunun yerküremiz ve insanlık için ne anlama geldiği konusunda eminim bir farkındalığınız vardır. ABD’nin yanıtı hiç

Bugün (24 Şubat 2022) Amiraller Duyurusuna ait 30. Ağır Ceza Mahkemesine (Çağlayan-İstanbul) verdiğim yazılı savunmam aşağıdadır. Sözlü olarak ayrıca yaptığım ve kayıtlara geçen savunmamın yanı sıra avukatlarım da ayrı ayrı savunmalar yapmıştır.  "Üzülerek ifade etmek isterim ki; bu iddianame ne yazık ki bir hukuki metin görünümünde değil! Sonuçları itibarıyla verdiği görüntü ve toplumda yarattığı algı; ekonomik iflas, bölgesel ve küresel yalnızlık ve seçim kazanma şansını kaybetmiş olması nedeniyle iktidarın düşmüş olduğu sıkışıklığı

Ukrayna üzerinden koparılan gürültüyü ve gerginliği anlayabilmek için önce büyük resme ve başat gücün veya güçlerin ne yaptığına, ne yapmaya çalıştığına bakmak lazım. Soğuk Savaş’ı (1949-1989) ABD liderliğinde Batı zaferle sonuçlandırmış ve Sovyetler Birliği yenilmiş, çözülmüş ve Rusya dahil 15 ülke ortaya çıkmıştı. Sovyetler Birliği, Çarlık Rusya’sının ardılı olarak Vladimir Lenin önderliğinde Bolşeviklerce 1917 Ekim Devrimi sonrasında, 1922 yılında kurulan ve 1991’e kadar süren devletin adıydı. Jeopolitik Felaket Moskova, Sovyetler Birliği’nin çözülmesiyle

İktidarın Rusya-Ukrayna gerilimi konusunda arabuluculuk yapma teklifini Rusya ciddiye almıyor. Batı dâhil dış dünya da ciddiye almıyor ve hatta bu teklife gülüyor. Bunun nedenleri; Bu gerilim gerçekte Rusya-Ukrayna değil, Rusya-ABD odaklı. Arabuluculuk yapabilmek için taraf olunmaması lazım. İktidar ise Ukrayna’dan yana tavır almıştı, hem de hiç akılcı olmayan bir biçimde. Türkiye’nin ne yazık ki bu arabuluculuğu kotarabilecek diplomatik gücü de yok. Bu güç çoktan tahrip edilmişti. İktidar sahipleri, Ukrayna krizi ile ilgili